14 Temmuz 2010 Çarşamba

GÜNLÜK...

Gitmeseydin... Belkide yokluğun her zaman her an acıtacak beni.Yolun yarısında elimi bırakıp gittin.Sana bu kadar ihtiyacım olduğunu, hayatımda ne kadar büyük bir yerin olduğunu ancak şimdi anlıyorum.Kurmuş olduğun bu küçük imparatorluğu aslında ayakta tutan senmişsin. Sanki herkesin içinde bir sonbahar.Kimi kışla birleşmiş, kimi yazı çağırıyor gibi! Sessiz bir haykırış var içimde.Bitmeyen bir özlem, dindirmek istediğim ama beni ansızın yakalayan gözyaşlarım var. Bir yerden beni gördüğünü ve duyduğunu bilmek tek tesellim. Sana sarılmak ve öpmek... Şu an o kadar çok isterdimki bunu.Unutamayacağımsın... Keşke hayatımın birazını daha seninle birlikte geçirseydim. Doya doya öpsem, merhamet ve incelik dolu yüreğine başımı yaslasam... Sensiz o kadar büyük bir boşluk varki bende. Kimseler bunu bilmiyor, kimseler özlemimin büyüklüğünü hissetmiyor...
Mühürledim hayatımı,
Mühürledim kendimi.
Çöldeki rüzğarın,
Denizdeki fırtınanın ortasındayım.
Paslanmış bir anahtar,
Ya da amlamsız bir şifre önümde duran!
Korkuyorum, üşüyorum, susuyorum ama yinede yürüyorum.
Gölgem kaybolmuş,
Gözlerim kapanmış!

6 yorum:

komançi dedi ki...

mühür duruyormu?

LeVaMi dedi ki...

arada bi mühürlemek lazım bende bazen mühürlüyorum :)

iç ses... dedi ki...

bizimkisi bir aşk hikayesiiii
siyah beyaz film gibi biraz...

böyle duygulu şiirler anılar hikayeler görünce hemen aklıma kayahanın şarkısı gelir hep.
şimdi senin dizelerde aanladığım kadarıyla giden sevgiliye yazılmış tam gider bu şarkı çal çal dinle ne diyeyimki :(

LeVaMi dedi ki...

iç ses, sevgili değil :) sevgili giderse gider yani uğraşamam :)

mutluysamnehos dedi ki...

Fatma, giden bi dost olmalı.. Ya da aileden biri gibi. Evet sevgiliyi sallamalıyız zaten. :)

LeVaMi dedi ki...

ananem canım.Onu düşünürken yazmıştım bi kaç sene önce...